Boundhub
Boundhub, hiçbir şeyi yeniden icat etmeye çalışan bir site gibi hissettirmiyor. 2012’de ortaya çıktı, hızla büyüdü ve sonra rutinine yerleşti. Trendleri takip etmek veya sürekli kendini yeniden şekillendirmek yerine, sadece videolar eklemeye devam etti ve arşivin kendi kendine büyümesine izin verdi.
Siteyi gezdiğinizde, bu zaman duygusu belirgin. Burada çok şey var ve hepsi bir anda ortaya çıkmadı. Eski yüklemeler, yenilerinin hemen yanında, dokunulmadan duruyor, sanki hiçbir şey yer açmak için temizlenmiyor. Yeni içerikler düzenli olarak gelmeye devam ediyor, ancak site asla telaşlı veya dikkat çekmek için küratörlük yapılmış gibi hissettirmiyor. İşleyiş şekliyle neredeyse sessiz, istikrarlı.
Düzenleme yolunuzu kapatmıyor. Ne izleyeceğiniz konusunda yönlendirilmez, dürtülmez veya size bir şey söylenmez. Kaydırırsınız, küçük resimlere bakarsınız, uzunlukları kontrol edersiniz, ilgileniyorsanız tıklarsınız, ilgilenmiyorsanız geçersiniz. Her şey çalışır, hiçbir şey yanıp sönmez. Zaten ne yaptığını bilen ve oraya ulaşmak için yardıma ihtiyaç duymayan insanlar için inşa edilmiş gibi hissettiriyor.
Boundhub’ı ayakta tutan şey stil veya yenilik değil. Alışkanlık. Yükleyiciler yüklemeye devam ediyor, izleyiciler gezinmeye devam ediyor ve koleksiyon büyümeye devam ediyor. Site akıllı veya modern olmaya çalışmıyor. Sadece çevrimiçi kalıyor, aktif kalıyor ve zamanın işini yapmasına izin veriyor.












