Inhumanity
Η απανθρωπιά δεν μοιάζει πραγματικά με ένα μέρος στο οποίο σκοντάφτεις κατά λάθος. Με την πρώτη ματιά, μοιάζει με έναν κανονικό ιστότοπο βίντεο, αλλά αυτή η εντύπωση ξεθωριάζει γρήγορα μόλις περάσεις λίγο χρόνο εκεί. Το περιεχόμενο δεν προορίζεται να ψυχαγωγήσει με έναν άνετο τρόπο. Σκοπός του είναι να προκαλέσει μια αντίδραση.
Αυτό που καθορίζει την πλατφόρμα είναι ο τόνος της. Τα βίντεο συχνά αισθάνονται χαοτικά, τραχιά ή σκόπιμα άβολα. Υπάρχει πολύ λίγη γυαλάδα και σχεδόν καμία προσπάθεια να καθοδηγηθεί ο θεατής απαλά από το ένα κλιπ στο επόμενο. Αντίθετα, ο ιστότοπος βασίζεται στην έκπληξη και την απρόβλεπτη φύση. Ποτέ δεν ξέρεις ακριβώς τι πρόκειται να δεις, και αυτή η αβεβαιότητα είναι μέρος της εμπειρίας.
Οι άνθρωποι που καταλήγουν εδώ συνήθως δεν ψάχνουν για ιστορίες, χιούμορ ή οικείες μορφές. Είναι περίεργοι για τα άκρα, για περιεχόμενο που βρίσκεται έξω από τις κανονικές προσδοκίες. Ο ιστότοπος δεν εξηγεί τον εαυτό του ούτε μαλακώνει τις άκρες του. Υποθέτει ότι ο θεατής είναι ήδη πρόθυμος να ασχοληθεί με υλικό που μπορεί να φαίνεται παράξενο, ενοχλητικό ή δύσκολο να κατηγοριοποιηθεί.
Η πλοήγηση είναι απλή, σχεδόν γυμνή, κάτι που προσθέτει στην αίσθηση ότι η εστίαση είναι εξ ολοκλήρου στα ίδια τα βίντεο. Δεν υπάρχει καμία προσπάθεια να γίνουν τα πράγματα ευχάριστα ή καθησυχαστικά. Η απανθρωπιά υπάρχει σταθερά στα περιθώρια των διαδικτυακών μέσων — όχι κυρίαρχη, όχι φιλική, και δεν προσπαθεί να είναι.
Για κάποιους, αυτό το κάνει άβολο. Για άλλους, αυτή η ωμή, προκλητική ατμόσφαιρα είναι ακριβώς το ζητούμενο.












