p411
Uzun süre boyunca, yakınlık garip bir şeymiş gibi, yüksek sesle konuşulmaması gereken bir şeymiş gibi muamele gördü. İnsanlar konudan kaçınmayı, onunla ilgili şaka yapmayı veya önemli olmadığını iddia etmeyi öğrendi. Ancak o sessiz gerginlik hafiflemeye başladı. Yavaş yavaş, neredeyse kimse duyurmadan, sohbet açıldı.
Şimdi daha fazla insan bağlantı hakkında, hayatın diğer herhangi bir parçası hakkında konuştukları gibi — dürüstçe, fısıldamadan — konuşuyor. Yakınlık artık bir sır olarak çerçevelenmiyor. İnsan olarak görülen, utanç yerine netlik hak eden bir şey olarak görülüyor. Bu değişim gerçekleştiğinde, insanlar genellikle seçimlerinde daha sağlam hissederler. Neyle rahat olduklarını bilirler. Neyle olmadıklarını bilirler. Ve bu tek başına etkileşimlerin nasıl geliştiğini değiştirir.
Bu zihniyetle çalışan alanlar genellikle dramatik olmaktan ziyade net olmaya odaklanır. Bilgiler açıkça sunulur. Profiller belirsiz yerine eksiksiz hissedilir. Bakabilir, okuyabilir ve tahmin etmeden veya kazmadan anlayabilirsiniz. Geniş bir seçenek yelpazesi, insanların kendilerini temsil edilmiş hissetmelerine yardımcı olur, bağlantının nasıl görünmesi gerektiğine dair dar bir fikre sıkışmış hissetmezler.
Gizlilik de sessiz ama önemli bir rol oynar. İnsanlar korunduğunu ve ifşa edilmediğini hissettiklerinde rahatlarlar. Zamanlarını alırlar. İşler daha az aceleci, daha az gergin hissedilir.
Açıklık, yakınlığı hafife almak anlamına gelmez. Onu gizlemeden, saklamadan ve gerçek hayatın bir parçası değilmiş gibi davranmadan açıkça konuşacak kadar saygı göstermek anlamına gelir.












